Informujemy!
Edukujemy! Pomagamy!
Stowarzyszenie
dla właścicieli dźwigów
Stowarzyszenie
dla firm dźwigowych
Założone w 1996 roku
Kontakt
Kontakt do biura SPBD


Dokumenty
Wzory dokumentów do pobrania


Członkostwo
Informacje o zapisach
Aktualności

Optymalne wykorzystanie przestrzeni w szybach dźwigów modernizowanych
2014-11-28

Rozwiązywanie problemów z eksploatacją i modernizacją wind - koszty eksploatacji
2014-06-11

Seminarium :: Kierunki rozwoju branży dźwigowej ::
2012-08-27


Trybunał Sprawiedliwości UE podtrzymuje kary dla
koncernów
2011-10-10

Usługi konserwacyjne dźwigów w Polsce
2011-09-26

Program pilotażowy
Bezpieczeństwo Dostępność Ekologia
2011-06-14

Zobacz wszystkie...

Kategoria: Przepisy
Usługi konserwacyjne dźwigów w Polsce

Usługi konserwacyjne dźwigów w Polsce


Wstęp
Konserwacja dźwigów obejmuje czynności mające na celu zmniejszenie zużycia się poszczególnych części oraz zapewnienie poprawnej i bezpiecznej pracy i polega na:
-sprawdzeniu poprawnego działania wszystkich urządzeń i funkcji
-regulacjach i kontroli poszczególnych mechanizmów
-smarowaniu uzupełniającym lub wymianie olejów i smarów
-czyszczeniu i zabezpieczeniu przed korozją
-wymianie lub naprawie zużytych elementów i części

Wymagania krajowe
Zagadnienia związane z eksploatacją i konserwacją dźwigów posiadają bardzo wysoką rangę i uregulowane są w Polsce aktami prawnymi najwyższego rzędu jak:
I. Ustawa o Dozorze Technicznym z dnia 20.12.2000 roku - określająca zasady zakres i formy dozoru technicznego.
II. Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29.10.2003 roku, w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji transportu bliskiego- określa ogólne warunki eksploatacji jak:
1. Wykaz urządzeń objętych rozporządzeniem m.in.: dźwigi, w szczególności do transportu osób lub ładunków
2. Zapewnienie właściwej obsługi i konserwacji
3. Założenie dziennika konserwacji, prowadzonego przez konserwującego, w którym zapisuje wykonywane czynności.
4. Zapewnienie wykonywania pomiarów rezystancji izolacji i uziemień oraz skuteczności ochrony przeciwporażeniowej.
5. Podstawowe obowiązki konserwującego:
5.1. Przestrzeganie instrukcji eksploatacji,
5.2. Dokonywanie przeglądów konserwacyjnych w terminach i zakresie określonych w instrukcji eksploatacji (nie rzadziej jednak niż co 30 dni) w tym sprawdzenie:
a) stanu technicznego mechanizmów napędowych, układów hamulcowych oraz cięgien nośnych i ich zamocowań
b) działania elementów bezpieczeństwa i ograniczników ruchowych
c) działania urządzeń sterujących, sygnalizacyjnych i oświetleniowych
6. Sprawdzanie przez oględziny, nie rzadziej niż co 12 miesięcy stanu: konstrukcji nośnej, toru jezdnego, instalacji ochrony przeciwporażeniowej.
7. Bieżące usuwanie usterek i innych nieprawidłowości w działaniu, w ramach tych czynności konserwator może bez uzgadniania z organum UDT dokonywać wymiany elementów dźwigu, o ile mają one parametry techniczne i charakterystyki takie jak elementy wymieniane i po uwzględnieniu wymagań określonych w § 24ust.2 tj: badania doraźne przeprowadza się po wymianie:
a) cięgien nośnych
b) urządzeń chwytających
c) zespołu napędowego lub jego elementów
d) urządzeń zabezpieczających, w szczególności ogranicznika prędkości lub systemu ryglowania drzwi przystankowych
8. Odnotowywanie z podaniem daty i potwierdzenie podpisem w dzienniku konserwacji wyników przeglądów i wykonanych czynności.
9. Bezzwłoczne powiadamianie eksploatującego o nieprawidłowościach, które spowodowały konieczność wyłączenia dźwigu z eksploatacji i dokonanie odpowiedniego wpisu do dziennika konserwacji.
III. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 lipca 2001r- w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych.

Wymagania Unii Europejskiej
I. Dyrektywa Dźwigowa 95/16/WE z czerwca 1995 roku - w sprawie zbliżenia praw państw członkowskich dotyczących dźwigów oraz normy zharmonizowane jak np:
II. PN-EN 81.1-2:2002 - Przepisy bezpieczeństwa dotyczące konstrukcji i instalowania dźwigów,
-art.16. Badania techniczne , książka dźwigu, konserwacja,
- art.16.22.Dźwig i jego zespoły należy utrzymywać w stanie zapewniającym bezpieczeństwo pracy. W tym celu dźwig powinien być regularnie konserwowany przez osobę upoważnioną
III. PN-EN13015:2003 - Konserwacja dźwigów i schodów ruchomych. Zasady opracowania instrukcji konserwacji- określa zasady konserwacji oraz zawiera informacje i zalecenia dla właściciela dźwigu i dla konserwatora.

Wykonywanie konserwacji dźwigów
Rynek usług konserwacyjnych w Polsce jest bardzo zróżnicowany, począwszy od wielkich korporacji międzynarodowych obsługujących po kilka tysięcy dźwigów, po małe firmy rzemieślnicze obsługujące pojedyncze obiekty budowlane.

Usługi konserwacji dźwigów podlegają wielu szczegółowym regulacjom ( nadmiernym) wymagających od ich wykonawców wysokich kwalifikacji potwierdzonych egzaminem przed komisją UDT. Natomiast w ocenie społecznej mają bardzo niską pozycję. Szczególnie odnosi się to do konserwatorów, których praca mylnie jest porównywana z konserwatorami elektrykami lub hydraulikami. Sytuacja taka stwarza wiele nieporozumień, z klientami przy rozliczeniach za usługi, ponieważ zarówno elektrycy jak hydraulicy tradycyjnie nie wykonują czynności konserwacyjnych tylko usługi naprawcze.

Zakres usług konserwacyjnych Wykonywanie usług konserwacyjnych odbywa się na podstawie dwustronnej umowy zawierającej najczęściej podstawowy zakres prac jak:
a) przeglądy okresowe wykonywane zgodnie z instrukcją producenta.
b) całodobowy nadzór techniczny, w tym pogotowie dźwigowe i obsługa systemu powiadamiania ekip ratowniczych.
c) usuwanie na bieżąco usterek i innych nieprawidłowości w działaniu dźwigu.
Natomiast inne zakresy usługi jak np.: usuwanie skutków dewastacji i naprawy oraz materiały eksploatacyjne (oleje, smary, żarówki itp.), a także pomiary instalacji elektrycznej i udział przy badaniach UDT, wykonywane są na oddzielne zlecenie za dodatkową odpłatnością lub ujęte są w formie zryczałtowanej w umowie na konserwację.

Ceny za konserwację dźwigów
Przy dużym zróżnicowaniu zakresów usługi konserwacyjnej utrudniona jest zdrowa konkurencja między firmami tym bardziej, że większość klientów uważa cenę za jedyne kryterium wyboru oferenta (w budżetówce obligatoryjnie). Stan taki rodzi patologie, polegające na zaniżaniu ceny za usługi podstawowe (narzucone aktami prawnymi), których w żaden sposób nie można wykonać zatrudniając etatowych pracowników. Natomiast firmy takie rekompensują ponoszone straty poprzez wymuszanie różnego rodzaju dodatkowych usług jak np. naprawy ekstra z powodu wcześniejszego zużycia lub dewastacji urządzeń itp. Najczęściej praktyki takie mają miejsce w budżetówce i wykorzystywane bywają nawet w najważniejszych instytucjach Państwa jak : sejm czy ministerstwa. Firmy stosujące takie praktyki mogą dzięki temu chełpić się swoją nadzwyczajną wiarygodnością. Praktyki zaniżania cen za usługi konserwacyjne występują również w innych krajach europejskich. Problem ten próbuje się rozwiązać na wiele sposobów min we Francji określono ustawowo minimalną ilość roboczogodzin na wykonanie przeglądu dźwigu. Gdyby zastosować te kryteria w Polsce to minimalna cena za miesięczną konserwację dźwigu standardowego (udźwig500 kg: 11-przystanków) powinna wynosić co najmniej 200 zł.

Praktyczna realizacja usługi
Firmy podejmujące się konserwacji dźwigów powinny poza zatrudnieniem pracowników z odpowiednimi uprawnieniami UDT, posiadać zdolności do sprawnej realizacji usługi. Niestety wśród firm krajowych nie jest pod tym względem najlepiej, ponieważ niskie ceny za te usługi uniemożliwiają inwestowanie w rozwój. Dlatego tylko nieliczne posiadają potencjał techniczny i kadrowy umożliwiający w pełni profesjonalną realizację konserwacji dźwigów. Aby sprostać konkurencji firm zachodnich każda ekipa konserwatorska powinna mieć do dyspozycji co najmniej, samochód serwisowy wyposażony w zapasy podstawowych części oraz osprzęt serwisowy jak: mierniki, testery, elektronarzędzia itp .Wymagania systematycznie wzrastają i obecnie klienci oczekują wykonania usługi skutecznie i szybko, a ponadto żądają szczegółowego rozliczenia każdej czynności m.in. wykonanych przeglądów. Przy rozliczaniu usługi konserwacyjnej, klienci żądają dowodów na jej wykonanie, ponieważ wpis do dziennika dźwigu jest niewystarczający. Największe firmy dźwigowe rozwiązują ten problem na kilka sposobów:
a) do faktury dołączana jest lista skontrolowanych urządzeń, z podpisem wykonawcy lub oświadczenie podpisane przez zarządzającego,
b) za pomocą Internetu, klient otrzymuje hasło i ma możliwość sprawdzenia wykonanych przeglądów a także wszelkich innych informacji o swoich dźwigach

Współpraca z klientami
Wielu klientów (właścicieli dźwigów) tkwi w przekonaniu, że zawarcie umowy na konserwację dźwigu zdejmuje z nich jakąkolwiek odpowiedzialność za jego funkcjonowanie . Do niedawna brak było wyraźnie sformułowanych wymagań w stosunku do właściciela dźwigu , dopiero norma PN-EN 13015 wprowadza zapisy zawierające informacje i zalecenia dla właściciela m.in.:
a) utrzymywanie dźwigu w sprawności w stopniu zapewniającym bezpieczne użytkowanie i w celu spełnienia tego warunku zaleca się korzystanie z organizacji wykonującej te usługi kompetentnie oraz mającej wystarczającą ochronę ubezpieczeniową,
b) upewnienie się czy została przeprowadzona planowana konserwacja dźwigu
c) uwzględnienie konsekwencji oceny ryzyka przeprowadzonej przez organizację prowadzącą konserwację
d) zapewnienie w każdych okolicznościach bezpiecznego dostępu do budynku oraz pomieszczeń i urządzeń dźwigowych,
e) dodatkowo poza czynnościami konserwacyjnymi ,które powierzono organizacji prowadzącej konserwację, niezbędne jest przeprowadzenie przez właściciela w jego własnym interesie, podanych niżej czynności:
-wykonanie jazdy góra-dół w celu oceny jakości przemieszczania się kabiny
- sprawdzenie kompletności urządzeń oraz ich działanie jak: drzwi przystankowe; dokładność zatrzymywania na przystankach, działanie wskaźników i przycisków na przystankach i w kabinie; działanie środków łączności i oświetlenia.

Norma PN-EN 13015 wprowadza nowe wymaga dla konserwatorów jak:
a) zapewnienie przez organizację prowadzącą konserwację opracowanie oceny analizy ryzyka w stosunku do całego obszaru roboczego dźwigu oraz wszystkich czynności konserwacyjnych,
b) informowanie właściciela dźwigu o wszystkich pracach jakie należy wykonać, w wyniku oceny ryzyka.

BHP przy pracach konserwacyjnych Prace przy konserwacji dźwigów wymagają szczególnej ostrożności i rozwagi a osoby je wykonujące muszą charakteryzować się odpowiedniki cechami psychofizycznymi, ponieważ od tego zależy bezpieczeństwo użytkujących i serwisantów. Zgodnie z obowiązującym prawem za stan BHP w zakładzie pracy ponosi odpowiedzialność pracodawca i jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Odpowiedzialne firmy zajmujące się konserwacją dźwigów posiadają opracowane szczegółowe instrukcje BHP do wykonywania tych usług, w których określa się wyposażenie w sprzęt ochronny oraz opisuje pożądane zachowania przy wykonywaniu poszczególnych czynności. Z powodu występujących poważnych zagrożeń dla zdrowia i życia, podczas wykonywania prac konserwacyjnych, wszelkie dotychczasowe instrukcje BHP zabraniają wykonywania tych prac jednoosobowo.

W ostatnich miesiącach problem pracy zespołowej, budzi wiele kontrowersji, ponieważ duże korporacje zajmujące się usługami konserwacji dźwigów, uważają że taki stan jest marnotrawstwem cennej robocizny. Argumentacja taka jest częściowo uzasadniona, gdyż z powodu ograniczonych przestrzeni wykonywanie pracy przez dwie osoby np.: w szybie staje się niemożliwe. Mimo to niemożna uznać tych argumentów za wystarczające w obliczu realnych zagrożeń jakie występują szczególnie przy pracach wykonywanych w szybie, gdzie występują zagrożenia jak np.: spadnięcie, pochwycenie a lub porażenie prądem elektrycznym. W świetle obowiązującego prawa , pracodawca ma obowiązek wykonać analizę ryzyk występujących na każdym stanowisku pracy. Wobec tego należałoby zastosować inne środki aby zastąpić tradycyjną metodę zabezpieczania konserwatora przez asekurację drugiej osoby. Jeden z rozważanych sposobów polegać ma na asekuracji przez telefon komórkowy, co nie może być wystarczające, ponieważ telefon (często zawodny) nie jest w stanie zastąpić człowieka i jego zmysłów. Rozważane problemy z bezpieczeństwem nasuwają także refleksję, czy moralne jest narażanie zdrowia i życia dla polepszenia wyników finansowych.

Wnioski
Jakość usług konserwacyjnych jest bardzo z różnicowana i zależy w największym stopniu od indywidualnych cech ich wykonawców jak: wiedza, kultura i pracowitość. Dlatego bardzo ważną sprawą jest szkolenie nowych kadr do tego zawodu, które praktycznie nie istnieje na poziomie szkolnictwa średniego zawodowego od ponad dwudziestu lat. Dlatego popieramy i deklarujemy współpracę dotyczącą inicjatywy Biura Edukacji Urzędu Miasta Warszawy w partnerstwie z Polskim Stowarzyszeniem Producentów Dźwigów organizujących w ramach programu unijnego klasę w Technikum Elektrycznym ze specjalnością ” konserwator urządzeń dźwigowych”. Dotychczas małe firmy konserwacyjne obsługiwały z dobrym skutkiem dźwigi wyprodukowane przez Kombinat Dźwigów Osobowych. Czekają jednak nowe wyzwania po wykonaniu niezbędnych modernizacji, ponieważ dźwigi wyposażane zostają w urządzenia nowej generacji oraz w funkcje wymagające profesjonalnej obsługi jak: automatyczna łączność dwustronna wg. normy PN EN 81-28 lub zdalne monitorowanie wg. normy PN-EN -627 Konserwacja dźwigów zmodernizowanych zgodnie z Dyrektywą dźwigową, wymaga nowych umiejętności oraz specjalistycznego wyposażenia do ich obsługi. Z praktyczną realizacją nowych wymagań bywa różnie, czego przykładem jest obsługa „systemu automatycznej łączności dwustronnej” często bagatelizowanego a jego niesprawność kwalifikuje dźwig do wyłączenia z eksploatacji. Firmy dźwigowe czekają trudne wyzwania, gdyż chcąc utrzymać się na runku usług konserwacji, muszą przekwalifikować się czyli zainwestować w wiedzę oraz w urządzenia do obsługi nowoczesnych dźwigów.


Zobacz również:

Napęd zabytkowej windy z XVII wieku ...
Modernizacja wind w Polsce i Europie Wschodniej ...
Sytuacja rynkowa ...
Popularne tagi:

efektywność energetyczna dźwigów historia wind jak modernizowac windy konserwacja koncernów koło deptakowe SPBD EFESME spotkanie tania winda rynek wind



Zalecenia modernizacyjne Konserwacja w krajach UE Modernizacja dźwigów
Mało który użytkownik zdaje sobie sprawę, że powstały zalecenia w sprawie modernizacji dźwigów. Prezentujemy "10 Zasad Komisji Europejskiej" 95/216/EC z dnia 8 czerwca 1995 r ...
Czytaj więcej ...
Polityka uprawiana przez firmy „wielkiej czwórki” ogranicza wolność wyboru klienta. Jest on skazany na firmę, która daną windę zainstalowała. Nie ma możliwości zmiany konserwatora bez większego wkładu finansowego!
Czytaj więcej ...
Modernizacje dźwigów mają na celu poprawę bezpieczeństwa i parametrów technicznych oraz przystosowanie do aktualnie obowiązujących wymagań prawnych i normatywnych. Brak opracowań na ten temat pragniemy chociaż częściowo wypełnić niniejszą instrukcją, aby umożliwić podejmowanie właściwych decyzji...
Czytaj więcej ...
Współpraca:
European Federation for Elevator Small and Medium-sized Enterprises Administrator24.info - portal dla Zarządców Nieruchomości. Porady dla właścicieli, wspólnot mieszkańców, administracji i spółdzielni mieszkaniowych The European Elevatori Magazine Europejskie Wydawnicto Informacji Technicznych Magazyn Wspólnota Mieszkaniowa Mieszkanie i Wspólnota - Poradnik właścicieli i zarządców
Wszelkie prawa zastrzeżone © SPBD 1996 - 2017 created: roksela.com
O SPBD   Statut   Władze   Cele i zadania   Członkostwo   Baza firm   Instytucje współpracujące   Historia   Dla właścicieli