Informujemy!
Edukujemy! Pomagamy!
Stowarzyszenie
dla właścicieli dźwigów
Stowarzyszenie
dla firm dźwigowych
Założone w 1996 roku
Kontakt
Kontakt do biura SPBD


Dokumenty
Wzory dokumentów do pobrania


Członkostwo
Informacje o zapisach
Aktualności

Optymalne wykorzystanie przestrzeni w szybach dźwigów modernizowanych
2014-11-28

Rozwiązywanie problemów z eksploatacją i modernizacją wind - koszty eksploatacji
2014-06-11

Seminarium :: Kierunki rozwoju branży dźwigowej ::
2012-08-27


Trybunał Sprawiedliwości UE podtrzymuje kary dla
koncernów
2011-10-10

Usługi konserwacyjne dźwigów w Polsce
2011-09-26

Program pilotażowy
Bezpieczeństwo Dostępność Ekologia
2011-06-14

Zobacz wszystkie...

Kategoria: Aktualności
Certyfikacja energetyczna dźwigów wg. ISO

Certyfikacja energetyczna dźwigów wg. ISO

Cykl odniesienia ISO/DIS 25745-1: Komitet ISO/TC176/WG10 już od kilku lat pracuje nad standardami wydajności energetycznej dźwigów i opublikował normę w postaci ISO/DIS 25745-1. Standard dokładnie opisuje sposób pomiaru poboru energii podczas przejścia dźwigu przez tzw. cykl odniesienia. Cykl ten zawiera podsumowanie zużycia energii podczas jazdy pustej kabiny z parteru na ostatnie piętro oraz powrót na parter wraz z energią potrzebną na otwieranie/zamykanie drzwi.

Całkowita energia potrzebna na wykonanie cyklu składa się z czterech części:

1. energia zużyta na przejazd z parteru na ostatnie piętro;
2. energia zużyta na postój kabiny na ostatnim piętrze i obsługę drzwi;
3. energia zużyta na przejazd z ostatniego piętra na parter;
4. energia zużyta na postój kabiny na parterze i obsługę drzwi;

Energia odnosząca się do pojedynczego cyklu odniesienia podawana jest w mWh.

1. Normalizacja cyklu odniesienia

Pierwszą propozycję normalizacji zużycia energii przez dźwig przedstawili panowie Lam, So oraz Ng w roku 2006. Podzielili całkowitą energię pobieraną (w Dżulach) przez udźwig dźwigu oraz przebytą drogę w znanym odcinku czasu. Energia została wyrażona w (J), co odpowiada
(Ws).
Wiążąc to z cyklem odniesienia ISO mamy:



Taki sposób normalizacji jest odpowiedni, gdyż wiąże on pobieraną energię z udźwigiem oraz dystansem przebytym przez kabinę, tj. przypadek dynamiczny. W ten sposób odnosimy się także do typu budynku w jakim został dźwig zamontowany. Ten sam produkt zainstalowany w budynku innego typu może posiadać całkowicie inną wartość wielkości mierzonej.

Znormalizowane wartości zużycia energii pozwoliłyby na porównanie innowacyjnych rozwiązań zarówno przy produkcji dźwigów nowych jak i przy modernizacjach.

Sugerowano, że pomiar ISO 25745-1 powinien odbywać się dla mniejszych wartości drogi przebytej przez kabinę, powiedzmy 10 metrów. Po pierwsze - w większości budynków ciężko znaleźć dokładnie 10cio metrową odległość między piętrami. Po drugie - dźwigi z prędkością nominalną ponad 3,0 m/s nie byłyby w stanie osiągnąć swej prędkości maksymalnej na tak krótkim odcinku, co powodowałby poprawność pomiaru jedynie dla faz przyspieszania/hamowania, nie zaś dla jazdy z prędkością nominalną. Korzyścią przemawiającą za drogą parter - ostatnie piętro jest prostota pomiaru.


2. Propozycja systemu klasyfikacji

Sprzęt AGD, kotły itp. posiadają oznaczenia od A (doskonałe) do G (niedopuszczalne). Pomiary dla tych sprzętów odnoszą się do rzeczywistości. Dla przykładu: pomiar dla pralki odbywa się dla cyklu prania bawełny w 60°C. Takie warunki pomiaru są analogiczne do cyklu odniesienia ISO. Oznaczenia klasyfikujące są liniowo zmienne z (czasami) klasą A podzieloną na A, A+, A++.

2.1 Klasy energetyczne - dźwig podczas jazdy

Jakie konkretne wartości powinny być przypisywane oznaczeniom tak, aby odzwierciedlały one dynamiczną wydajność dźwigu? Poniżej przedstawiono jednen z pomysłów.





Dla 100% wydajności dźwigu ze zrównoważeniem równym 50% (k=0,5), energia wynosiłaby 0,68. Dla dźwigu ze zrównoważeniem 40% (k=0,6), energia wynosiłaby 0,82.

Energia zużywana na obsługę drzwi nie została uwzględniona w powyższych obliczeniach. Dodając, powiedzmy, 5% mamy odpowiednio: 0,72 i 0,86 (po zaokrągleniu). Lecz te wyniki otrzymano dla 100% wydajności!

W rzeczywistości, przypuszczając że dźwig posiada wydajność równą 90%, energia wynosiłaby 0,8 (=0,72/0,9) dla 50% zrównoważenia i 0,96 dla 40% zrównoważenia. Tak więc najlepszym rozwiązaniem byłoby rozgraniczyć kolejne oznaczenia barierą 10% wydajności -jak pokazano w Tabeli 1. Oznaczenie G odpowiadałoby dźwigom wielce niewydajnym energetycznie i żaden z producentów nie życzyłby sobie znaleźć się w tej klasie.



Powyższe obliczenia są nieskomplikowane ponieważ opierają się na serii założeń:

1. Pobór energii występuje tylko dla jazdy kabiny w dół;
2. Brak poboru energii dla jazdy w górę (przeciwwaga ciągnie kabinę do góry);
3. Stała prędkość jazdy kabiny (przyspieszanie/hamowanie pominięto);
4. Drzwi zużywają 5% energii;
5. Odzyskiwanie energii nie brane pod uwagę (dźwigi z odzyskiwaną energią zapewne znalazłyby swe miejsce w klasach A lub B);
6. Obliczenia odnoszą się jedynie do dźwigów elektrycznych z przeciwwagą (dla hydraulicznych kQ dźwigu byłoby zastąpione całkowitą unoszoną masą np. ciężar kabiny + udźwig nominalny).

Przedstawiony formularz obliczeń odnosi się jedynie do ustalenia klasyfikacji, nie zaś do obliczania konkretnych wartości. Producenci, na podstawie wiedzy o swym produkcie i licznych badań (szyb testowy lub obliczenia), mogliby przedstawić klientowi wartości zużycia prądu (mWh/kgm) dla danego miejsca instalacji dźwigu. Wartość ta mogłaby być potem sprawdzana przez samego klienta.



Autor artykułu sądzi, że energia wyrażana w jednostkach mWh/kgm może być akceptowalna i dobrze przyjęta na całym świecie.

2.2 Klasy energetyczne - dźwig podczas postoju

Jakie oznaczenia powinny być używane aby odpowienio odzwierciedlić statyczną wydajność dźwigu?

W celu zapewnienia oznaczeń liniowo zmiennych zakładamy, że Klasa 1 odpowiada mocy <100W i kolejne klasy rozgranicza bariera 100W, aż do Klasy 7 dla której to moc >600W. Klasę 1 możnaby ewentualnie podzielić na podklasy 1, 1*, 1**. Ponownie - żaden producent nie chciałby by jego produkt był przypisany klasie ostatniej, tj. 7.



Autor artykułu sądzi, że moc wyrażana w jednostkach W może być akceptowalna i dobrze przyjęta na całym świecie.

3. Energia całkowita


Grupa niemieckich inżynierów VDI wyszła z propozycją połączenia zużycia energii podczas jazdy dźwigu ze



Propozycja wysunięta przez VDI ma na celu normalizację zużycia energii podczas postoju tak, aby można było ją połączyć ze znormalizowaną konsumpcją energii podczas jazdy kabiny. Normalizacja energii w trakcie jazdy (dynamicznej) poprzez podzielenie jej przez udźwig i dystans przebyty przez kabinę podczas cyklu odniesienia jest logiczny i słuszny, jak udowodniono w punkcie 2 artykułu. Jednakże nie jest racjonalnym dzielenie energii podczas postoju (statycznej) przez udźwig i dystans przebyty przez kabinę w ciągu jednego dnia.

Po pierwsze, udźwig nie ma wpływu na zużycie energii podczas postoju. Dwa dźwigi z takim samym udźwigiem nominalnym mogą posiadać inne parametry zużycia energii w czasie spoczynku, chociażby przez różnice w systemie oświetlenia kabiny.

Po drugie, jeśli dźwig jest w stanie spoczynku przez cały dzień - drugi człon powyższego równania wynosi nieskończoność (Su = 0).

Chociaż obie części równiania posiadają takie same jednostki to nie można zakładać, że można je do siebie dodać. Propozycja VDI, zdaniem autora, jest kompletnie bez sensu, lecz sam autor nie posiada propozycji rozwiązania tego problemu.

4. Przykład oznaczenia energetycznego

Zakładając, że dźwig posiada zużycie energii podczas jazdy równe 1,38 mWh/kgm oraz zużycie mocy podczas postoju równe 140 W - klasa energetyczna dla jazdy „E", klasa energetyczna dla postoju „2". Oznaczenie - „E2".
Takie oznaczenie jest proponowane przez autora artykułu.



Sposób użytkowania dźwigów zmienia się z dnia na dzień. Dlatego też przewidzenie kosztów związanych z rocznym utrzymaniem dźwigu jest cięzkie do zrealizowania. Klasy, o których mowa wyżej, pomagałyby użytkownikowi w predykcji kosztów. Warto jednak pamiętać, że sposób użytkowania dźwigu zmienia wartości poboru energii, lecz wydajność pozostaje bez zmian.

5. Podsumowanie

Należy podjąć jeszcze sporo działań aby dźwigi były oznaczane w sposób omawiany w artykule. To bardzo ciężkie zadanie dla TC178/WG10. Grupa Pracy powinna nawiązać międzynarodową współpracę z organizacjami inżynierskimi. Sekretariat ISO wzywa ekspertów aby zgłosili się do nich w celu pomocy i brania czynnego udziału w zgromadzeniach grupy TC178/WG10. Tylko w taki sposób można dojść do konsensusu, rozwiązania które zadowoliłoby wszystkie ze stron.




Zobacz również:

Program pilotażowy
Bezpieczeństwo Dostępność Ekologia ...

Modernizacja dźwigów ...
Napęd zabytkowej windy z XVII wieku ...
Popularne tagi:

dotacje na modernizację wind konserwacja koncernów norma snel rynek wind historia wind efektywność energetyczna dźwigów tania winda windy w Polsce



Zalecenia modernizacyjne Konserwacja w krajach UE Modernizacja dźwigów
Mało który użytkownik zdaje sobie sprawę, że powstały zalecenia w sprawie modernizacji dźwigów. Prezentujemy "10 Zasad Komisji Europejskiej" 95/216/EC z dnia 8 czerwca 1995 r ...
Czytaj więcej ...
Polityka uprawiana przez firmy „wielkiej czwórki” ogranicza wolność wyboru klienta. Jest on skazany na firmę, która daną windę zainstalowała. Nie ma możliwości zmiany konserwatora bez większego wkładu finansowego!
Czytaj więcej ...
Modernizacje dźwigów mają na celu poprawę bezpieczeństwa i parametrów technicznych oraz przystosowanie do aktualnie obowiązujących wymagań prawnych i normatywnych. Brak opracowań na ten temat pragniemy chociaż częściowo wypełnić niniejszą instrukcją, aby umożliwić podejmowanie właściwych decyzji...
Czytaj więcej ...
Współpraca:
European Federation for Elevator Small and Medium-sized Enterprises Administrator24.info - portal dla Zarządców Nieruchomości. Porady dla właścicieli, wspólnot mieszkańców, administracji i spółdzielni mieszkaniowych The European Elevatori Magazine Europejskie Wydawnicto Informacji Technicznych Magazyn Wspólnota Mieszkaniowa Mieszkanie i Wspólnota - Poradnik właścicieli i zarządców
Wszelkie prawa zastrzeżone © SPBD 1996 - 2018 created: roksela.com
O SPBD   Statut   Władze   Cele i zadania   Członkostwo   Baza firm   Instytucje współpracujące   Historia   Dla właścicieli